i'm the red pepper
bu kadar basit olması garip. yani önemsizliğinin yanında diyorum, herşeyin bu kadar basit olması da basit. Bambaşka planlarla günlrdir içinde yaşadığım evimden çıkmaya karar verdiğim bir sabahta. telefonum çaldı. "bugün geleceğim dedi. 2 gibi müsait misin?" ... hımmm.... "daha önce ya da sonra gelsen? zira tüm günümü yiyeceksin." tamam dedi. 4'te gelirim. ok?.. tamam dedim ben de. baktım saat 5 olmuş.. popon biraz büyük mü? kalkamadı olduğu yerden.. diye ses ettim.. uyuya kalmış garip. 6 da gelirim dedi. gelirken bana yeşil biber alır mısın? dedim.. ses etmedi. yemek yemeyi bile öteledim bugün. nefesimi kesiyorsun, iştahımı kapatıyorsun küçük adam. bir günü böylesi ertelemek nası bir sonuca itecek kendisini acaba.. üzgünüm 20 eylül seni iteledim.. hiç istemezdim.. yeni bi hikaye yazmaya karar verdim bu arada.yeterince uzaktan hasretle öperim.
yazan kişi bedbug saat
19:24
Lakırtı: 0
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
