ben söylerken
.. dinlemedin.. böyle olmuyor..
şimdi madem kilometrelerce uzakta susmayı tercih ediyorsun..
en yalnız anlarında da gururuna sarılırsın..
ya da adını bile bilmediğin, benden çok daha çok(?) kadına sarılırsın..
çaresiz.
ama adımı unutmayı aklından bile geçirme.
sevgi ve özlemle..
subaphonic
sağ kolumda içten içe bir ağrı var. yazı bile yazmıyorum oysa.. mekanikleşmiş gibi bir oraya bir buraya gidip aynı eylemleri tekrarlamaktan ibaretim.
içeriden dışarıya doğru kambur, dışarıdan içeriye doğru göçük.. her yanımda anlaşılmaz bir ağrı diyorum size.. vücudumda gezen ağrı. sen salyalarını saçıp "Ben!" diye bağırırken ufak ufak kaybolan, ufalanan toprak.. "kumu fazla abartıyorlar alt tarafı küçük taşlar işte" ayağımın altından kayan ufak taşlar.. işte..
ücrada cüzzam olmuşuz..
kuduz köpekler gibiyiz.
bitemeyen yazılar sırasında ilk 10'a girer. evet.
Bu hayata erişim mahkeme kararıyla engellenmiştir.
nokta.
there's a light that never goes out
hava karanlıkken deniz asfalta benziyor adeta. yeni dökülmüş, hiç bir yerinden kesilmemiş, dümdüz karanlık asfalt. Bunu düşünürken etrafta ateş böceği gibi dolaşan gemilerin ışığında su oyunlarını farkettim. ancak o zaman altımızdakinin asfalt olmadığını kabul edebildim inanır mısınız ve akabinde nedendir bilinmez, tüm sorgulamalarım anlamsızlaştı. ben de derin bir nefes alıp, hepsinden vazgeçtim..
yeterince ışıkta, güzel bir radyo eşliğinde kurmaca evimde caz(?) dinliyorum. elitist(?!) bir sefa pezevengiyim. hepinizi beklerim.
başlıktaki şarkı hepiniz için geliyor..
"I thought oh god, my chance has come at last
(but then a strange fear gripped me and i
Just couldnt ask)"
www.youtube.com/watch?v=INgXzChwipY
dont lookup, sky is fallin
tiki tiki tak.. küçük adımlarla geri gidiyorum.. kendi saflarımda yenik düşmeyeyim diye, diş etlerime eşlikte içime çekiliyorum. burada yaşamadığımı hepimiz biliyoruz. siz gidiyorsunuz ben bekliyorum.. siz kaçıyorsunuz ben sayıklıyorum.. döndüğünüzde hala burada oluyorum.. heyecanım yok.. eğlenceli olmadığım çok açık. siktiredin.
aklımı kaçırmama sebep olduğun için bir kez daha teşekkür ederim..
özlemekte haksız mıyım?
