gülsuyu
herşeyle başlayıp hiç birşeyle biten bir öykü yazmayı hayal ediyorum. başı sonundan güzel, sonu beklenenden kötü. başımıza gelmediğine şükredebileceğimiz türden, bir başka hikaye.yada ben yazmasam.. yada siz.. biz yani yazmasak da, bize bilmediğimiz birşey anlatsalar.. deseler ki; "bakın bu şarkı sizi anlatmıyor". desinler ki; "başınızdan aşağı sıcak sular döküldü ya hani.. az önce.. siz yanmadınız.. içinizden bir gölge geçti.. siz güneşi kucakladınız.. elinize bir kalem tutuşturdular, siz bişey anlatamadınız.. anlattığınızı sandınız.. yanıldıkça adınızı unuttunuz.. kim olduğunuza gelince.. siz.. farkına vardığını sanıp yanılandınız. yanılgılarınızdan bir küçük ev yaptınız.. talan edilmeyi göze almıştınız ve işte bu yüzden biz, o evi yağmalamadık.. yine de şimdi bi köşede yalnız kendi adınızı sayıklarsınız.."
başka bir isim bilmeden diyorum.. sizinle biz.. ilerlesek. bu köşeden kalkıp bir başkasına gitsek.. dilek şart kipimiz cebimizde, söyleyeceklerimiz ve dinleyeceklerimiz belliyken şaşırtsak birbirimizi.. aşina gibi.. hep berabermiş gibi.. gözümüz gülse.. yüzümüz gülse, mis kokarız.

bir gün susmayı da öğreneceğim.

evet.