olur ya
gözlerim büyüyor yüzümde.. uykusuzluğumu cebime koydum ilerliyorum..tek başıma methiyeler düzüyorum varoluşun denklemine.. uzun zamandır göremiyorum sizi.. denk gelemiyoruz heralde?güven içinde uyuduğum uykuları özlüyorum yalınzca.. bir kahve daha almaz mısınız?
başa alıp alıp tekrar yaşıyorum sanki herşeyi.. kabuğumu kırıp aranıza katıldığımdan beri daha bir acıyor canım.. ondan mıydı içbükey bugünlerin ısdırabı? sigara kullanıyor musunuz?
ölümle burun buruna gelen bir insanın rüyalarına beyaz parlak ışıklar girmeye başlamıyormuş.. hepimizi kandırmışlar.. madem öyle adam gibi bi meyhaneye sürüyelim kendimizi.. başkası zul gelir.. her masa da yalnız bir yas tutulsun..
"bildiğimce
damarlarımın iç çeperini kaplayan sedefin süratle silinmesine dayandığım müddetçe sırtlanabilirim etten kabuğumu..
kalanım budur..
diyeceğimde.."(*)
etrafımızı sardılar bir müddet yokmuşuz, hiç olmamışız gibi yapalım..
(*) Özlem Engin Nayır - Kybele dergisi sayı : 36