"hatırlat bu haziranda çocukluğumu yakalım"
kendine sırt çeviren küçük adamlar.. aklımın içinde kolkola verip, dönüp duran, bir türlü ucunu bucağını göremediğim küçük cümleler.. ket vuruyor... huzur, elleri kolları bağlı, ağzına kocaman bir yasak elma sıkıştırılmış beyaz elbiseli, dalgalı saçlı kadın.. kafamızı döşüne koyup, aklımız erdiğinden beri hiç duymadığımız eski bir masal gibi uzakta.. kapıları açılmadıktan sonra içine giremeyeceğimiz bir kale gibi sanki.. yani ya bu kapılar açılır ya sen öldürülürsün..kokusunda sipere yatan askerler gibi üzerime çullanıyor hayaller.. göğe bakalım..
yazan kişi bedbug saat
12:11
Lakırtı: 0
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
