she wants more
bana benzemeyen ama kimseyle de benzeşmeyen hayat kadınlarına bir şarkı söylüyorum.. aklıma üşüşen kelimelerden bir saray yapıyorum.. öyle çok anlamsızlaştırıyor ki gündelik konuşmalarımızı bile.. içi boş bir kutuya dönüyorum. kimsenin bilmemesini dilediğim dünyama is kokuları çöküyor.. öyle kötü kokuyor ki ben bile uzak durmaya çalışıyorum.. değiştiğimi farkettiğim her an bir yanım çürüyor.. yüzünü güneşe dönen çiçekler nasıl soluyorsa öyle soluyorum.. farketmiyor.. onun için hiçbir şey farketmiyor.. bugün yine aynı şeyi dileyerek uyanıyorsam eğer, tek korkum yarı yolda bırakmak oluyor.. bu kum tanesini deniz yutuyor. üzgünüm.
yazan kişi bedbug saat
18:26
Lakırtı: 0
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
