şişmam
durup dururken aynı şeyi yaşıyorum mesela.. tekrar tekrar.. özlüyorum.. yalnız özlesem keşke.. gözümün önünde kafanı şöyle sağa yatırıp gülümsüyorsun sürekli.. hala aynı şarkıyı duyuyorum ben.. nerden çıktı şimdi.. bu kadarcık şey miydi beklediğim? kendi olabilen bir insan ve ben.. bir minik yastık.. daha fazlasını beklemek her insana yapılabilecek bir haksızlıktı.. lüzumu yok işler peşinde heba olmaktansa, suratımda aynı şapşal gülümsemeyle bir süre daha uyusam diyorum omuzunda.. ne güzel olur..üstelik bu aralar Cemal Süreya okuyorum muhakkak yatmadan önce..
"eşdeğeriyle yanyana yürürken
cehennem sokağında birey olmak,
ve en inceldikten sonra
ilkel sözcüklerle konuşmak seninle.
saat beş nalburları pencerelerden
madeni paralar gösteriyorlar,
yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık,
bir ovanın düz oluşu gibi bir şey.
hiçbir şeyim yok akıp giden sokaktan başka
keşke yalnız bunun için sevseydim seni."
veya
"...iki kalp arasında en kisa yol:
birbirine uzanmis ve zaman zaman
ancak parmak uclariyla degebilen
iki kol.
an ki fıskiyesi sonsuzlugun
keske yalniz bunun icin sevseydim seni."
ve tabii hepsinin sonunda 'söz yitimi'*..
bi şarkı daha yükleyelim o zaman.. yüklenelim hatta.. buradan..
yazan kişi bedbug saat
21:25
Lakırtı: 3
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
