çok özledim seni
sürekli dinlediğim parçalar vardı mesela.. aklımda binlerce belki milyonlarca melodi dolanıyordu.. görüntüler gelip giderken küçük aklımın en saf, en masum pencerelerinden, her parçanın kendisine ait bir öyküsü vardı.. ben görüyordum, anlatması o kadar güçtü ki yalnız kalıyordum.. hayal kurmak gibi değil.. onu var etmek gibi.. bilmem ne kadar samimi gelir ya da ne kadar gerçekçi sizin için ama bu gri havalarda hep başka bir yerlerde olurum.. olduğum gibi, tıpkı şimdi durduğum gibi burada.. ah bir bilseniz benim diyarlarım ne güzeldir o zamanlar.. yürüdüğüm sokaklar.. tanıdığım insanlar.. eski zamana ait sesler duyduğumdan mıdır nedendir bilmem, bu ekranın başında otururken yağmurlar dansediyor etrafımda.. damlayıp tepeme oradan saçımın uçlarına.. garip bir alaca karanlık etrafı görmekte zorlanıyorum.. havanın kokusu bir tutam huzur bırakıyor burnumun ucuna.. yine o dar sokaklarda yürüyorum sanki.. gerçekliğin dışında.. tek başıma..
yazan kişi bedbug saat
16:01
Lakırtı: 0
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
