"hüznüm bile yorgun"
bilmem nerelerden yürüyüp böyle adım adım.. karlı yolda ayak seslerin gıcırdarken belki.. hiç bilmediğin bir şehrin kapısını aralamışken ellerinle.. bilmediğin insanların yüzüne bilmedikleri diyarların rüzgarını üflerken.. ne zordu bir başlangıcın adını koymak ve sonra devam etmek kelimeleri arşınlayıp.. tarifi güç zamanların yükü sırtında.. elleri buz kesmiş bir hatıra oturup, o eskimiş yolların kenarına.. avuçlarını ısıtmaya çalışırken.. korkusu doluyor yüreğine.. gözlerini kapasan bilinmedik ezgiler dolar belki kulağına.. en tanıdık dünyaların kucağına bırakırken usulca 'öz'ünü.. sabah güneşi getirir de ısınır kemiklerin belki.. an'ların linç ettiği bir hatıra daha ölmez belki... yeter ki korkma.. sadece korkma.. bu doğan o kadar da zalim bir gün değil.. bu karşındaki zararlı bir gölge değildir belki..keşke.
yazan kişi bedbug saat
01:24
Lakırtı: 0
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
