"son durak uçurum"
göremeyeceğim kadar uzak bir noktada ikamet ediyor üç hane sınırını aşan sayılar.. herkesten uzak bir yerde.. böyle başlayan kaç cümlem oldu acaba.. her neyse.. anlatacağım bişey yok.. öylesine sayıklayacağım heralde yine.. değişikliğe kapamış pencerelerini gibi hayat.. bu yakada havalar hiç değişmiyor.. bu yakada gündüzler 6, geceler 6 ay.. kapalıyız.. daimi süreçte kilitli kapılarımız.. her daim cuma namazındayız.. anam babam belli.. he babam, yani ben bunu iyi bellemişim.. çıkarmam aklımdan.. nefret ve kibirin çocuğuyum.. olmayanla varedemeyenin.. kısırla döngünün.. . yetimim, piçim.. terbiyesiz, ağzı bozuğum.. birebir tanımlanabiliyorken anası belli babası belli.. ben buralarda perişan.. monoton hayatımdan ödün vermiyorum.. vallahi pesim.. hayret bu nasıl işim.. yeri geldimi, siz kimsiniz asıl ben rezilim.. bacağımı uzun süre kıvırdığımda mesela.. hani mesela.. doğrultması zor olur.. ayağa kalkamadığımdan ya hep oturur, ya çömelir içine sıçarım hayatın.. haberiniz olsun.. komple ırz düşmanı olsam derim sık sık.. fütursuz paralasam, parça pinçik yolsam etlerini elalemin canım ruhlarının.. ama yok.. oturur kendi saçımı başımı yolarım.. velhasıl ben böyle sürecin anasını satarım.. bitmez süreç.. o kadar zaman.. he ya, o kadar zamandır faili belli, sabit ve dahi bellenmiş bir kin büyüyor içimde.. benim dünyam bana.. ben bilirim tıpkı sizin bilemediğiniz gibi.. sizi bilemediğim gibi ya da.. vazgeçerim.. kanıksanmış.. geçmeyecek.. kocaman.. bir.. sayesinde yutkunamadığıma göre susamışım.. nefes alamadığıma göre ölüyüm.. ve dilerim çürümeden gömülürüm..
ama çok güzel kumaşlar aldım pazardan eteklik, pantolonluk.. yazın giyilir tiril tiril?