b

orada olsaydım ben.. tedirgin olunuyorum.. çekingen salınıyorum..
öyle korkuyorum ve bir yandan o kadar belli etmemeye çalışıorum ki,
yoruluyorum..
dik durmaya çalışmak hep yormuştur beni..
oysa ki ben yalnızca duruyorum.. sabit..
bi koltuk altı olsa diyorum, asıl oraya kozalansak kelebek olur muyuz?
tırtıllar asla kahverengi bot giymez ya,
ondan botlarımı giymiorum ben misal, çünkü sonra kelebek olmayı unutuyorum..
ben böyle bir ağacın dalında volta atarken kırk koca ayağımla,
şerefsiz ağaç, reçinesini benim yürüdüğüm yere akıtıp,
ayaklarımın bir kısmını yürüyemeyecek kadar ağırlaştırınca..
atayım kendimi diyorum böyle 3. kattan sırt üstü..
ama bileyim ki birisi gelip atladığım yere yatağı koymuş önceden..
bana sadece bir uçmak hissi kalmış..