b

olmayışına methiyeler düzüyorum.. ben söz söylemesini bilirim ya, hani öyle sanıyorsun, nasıl da susmuşsun diyeceksin bunları okuduğunda belki.. nasıl da utanmışsın.. ne çok korkmuşsun.. oysa korkulacak ne var?

kendime süreler veriyorum.. kendime uzun uzun zamanlar veriyorum beklemek için.. sonra artık yanımda olmayan ve dahi olamayanların fotoğrafları çıkıveriyor bir yerden.. nasıl anlatsam.. hani onlar yok ya.. bende yokolucam az zaman sonra.. zaman akıp gitmiyor mu nasıl olsa? bizi çarpa-savura iki yanımızdan geçen kalabalık gibi..

'Zamanla ilgili çok aykırı, çelişik bir tutumumuz vardır: Birşeyler yapmak için gereksediğimiz uzun, yoğun zaman süreleri özleriz hep; oysa, zaten sahip olduğumuz upuzun, bomboş zaman sürelerini boşuna geçirir, çar-çur ederiz. Zaman .. biz istemeden yürüyüp giden; biz istediğimizde de, bir türlü istediğimiz noktada durmayan - zaman, bizi bırakıp gider, terkeder...'*

çok başka bir varolmaktan bahsediyorum anlıyacağın.. aslında yola çıkan kişi hayal etmemeli nereye ulaşacağını yada ulaşacağı yerin nasıl olacağını, 'varacağı yeri belirleyen kendi adımları olacaktır zaten..'* ama olsun ben yalnızca umuyorum.. dipsiz kuyuların bile bir sonu vardır belki?


Oruç Aruoba - Yürüme