2006-12-13

13:40 varpuru hülyası..

böyle garip dingin bir coşku, enteresan pofuduklukta bir huzur kaplıyor içimi.. ifadesi farklı olsun diye değil cidden diyemediğim için böyle söyledim.. deniz ayağımın altında köpürüp, rüzgar derimden geçtiğinde garip bir gülümseme beliriveriyor yüzümde, sebepsiz.. benden haberin olup olmadığını bile bilmiyorken taa uzaklardan bi öpücük konuyor yanağıma.. o kadar çok zaman oldu ki.. ansızın hülyalara dalıyorum, elimde değil.. bi bakıyorum hava soğuk, burnumun ucu kızarmış.. kar yağıyor her taraf beyaz.. kafamda annemin eski bordo beresi.. kirpiklerimde kar.. eldivenlerim elimde.. karşımda bişeyler anlatıyorsun böyle heyecanlı.. 'hay allahım' diyorum.. 'böyle insan yarattın da şimdi mi gösteriyosun?' kendi kendime.. istiklalde bir aşağı bir yukarı yürüyor insanlar, hani kar varya.. özenmişler işte.. ben hala seni dinliyorum.. hayır bıraksan bunu iş olarak yapabilirim.. sabah 9, akşam 6.. oheey.. bu kadar tutku bir insana fazla bir kere.. her konuda öyle candan ki ifaden.. öyle bi sarılıyosun ki kabul ettiklerine.. tamam dediklerine.. tarifi zor bir sahiplenme hissi.. özlemi duyulan ait olmayı kucağında getiren bi sahiplenme.. sözünü bitiriyorsun.. neyi beklediğimiz meçhul öyle duruyoruz galatasarayda.. duruyorum böyle gözlerimde fener alayları.. vapur iskeleye yanaşıyor o sırada.. bi bakıyorum herkesler bir yere koşuşturuyor.. yüzümde o şapşal sırıtışla iniyorum ben de peşlerinden.. istediklerimi söyleyemiyorum yine.. olsun.. başka sefere?


Blog dizaynı
Fantastik bir akıl oyunudur


Kullanılan fotoğraf bir Zuhal Koçan çalışmasıdır

<--
Get your own Box.net widget and share anywhere! -->