b

söylemeye korkuyorum gerçi.. içimde büyüttüğüm bir sürü cümle var sarfedilmeyi bekleyen.. camda aksimi değil, gölgemde dünyayı görüyorum.. yeryüzünün en pesimist insanı olduğumu düşünürken kendi ellerimle boğdum yerimi çalan yüzsüz kadını.. gün döndü.. yarın oldu.. güneş yüzüme doğdu.. tıpkı söylediğim gibi ışık bıraktı gözlerime.. paniğe mahal vermeden, sakince ilerlemek gerekmiş taa o zaman.. arkaya bakarak yürümüşüm, saklambaçta hiç ebe olmamışım ben.. yüzüme bikaç damla düşerken arınmanın eşiğinde, karşımda gireceğim bir kapı olduğunun farkında ve cesurum.. bugün bütün çaylar şirketten..

ve tanımadığım bir sürü insan arasında öyle sıkılmış beklerken bir anda sesi duyulan minik adama uçan balon alıcam.. sonra elma şekeri.. sonra bir sürü öpücük vericem.. lunaparka götürücem.. bugün en çok onu sevicem..