space - dye vest
neler olduğunun farkında bile değilim.. kapılar çarpılıyor.. kurduğum cümleler ağzımdan çıktıklarında bir başkasına ait oluyor.. bakışlarım kendime çevriliyor.. balık gözünden bakıyorum kendime.. etrafımdakiler büyüdükçe olduğum yerde sabit kaldığımı sanıyorum.. çok yanılıyorum.. suçlayacak kimse yok.. olan biten saçma sapan bir süreç belki.. bir sonrasına adım atıldığındabir önceki önemini yitiriyor zamanda.. zamanın zavallı kollarında can veriyor çocukları.. o üzgün.. o sessiz.. diğerleri için hayatta kalan kadın.. kendi acılarını unutan kadın.."Yani onlar tüm acılarına gark olmuşken, öyle kibarca değil, acılarını dağlayarak hatta kesip atarak tüm kederli yanlarını alıp götüreceğim. Peki ne kazanacağım? Böylece bu kadar çok acının üstesinden gelmiş bir ruh, yara bere içinde bir bedende bir tane yara için sızlanmaktan utanacak." Seneca - De Consolatione Ad Helviam Matrem
" There's no one to take my blame
if they wanted to
There's nothing to keep me sane
and it's all the same to you
There's nowhere to set my aim
so I'm everywhere
Never come near me again
do you really think I need you
And I'll smile and I'll learn to pretend
And I'll have no more dreams to defend
And I'll never be open again
I could never be open again.."
yazan kişi bedbug saat
01:06
Lakırtı: 0
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
