ağustos ikiçiftsıfıraltı, üç
binlercesi ölüp binlercesi doğuyor. yaşadığım hayata ve dahi kendime yabancılaştığım şu dakikalarda birini daha uğurluyorum. duvara çarpıyor, boşlukta çınlıyor çığlıkları kadınların ve haykırışları adamların.. birileriyle vedalaşmak zorunda bırakılıyorlar.. nerede olduğumu unuttum.. yapmayı istediklerimi, beklediklerimi.. köreltiyor zaman.. yaranı sarmasını isterken, bir daha hissetmeyeceğini düşünmüyorsun yaralanan yanını.. kelimeler birbirlerinin ayaklarına dolanıyor..her ne ise..