söylemekten vazgeçtim
çok kolay.. çok çabuk.. ve çok geç.. isim yok pekiştirip yok ediveriyorum cümleleri ağzımın içinde.. dilime değmeden hazmoluyorlar.. duman içinde yürüyorum.. önümü göremediğimden değil.. endişelerimden.. onları küçücük gözeneklerine sakladım derimin.. belkide en iyisi bana dokunmamak.. olanlar olmayanların, bilenler bilmeyenlerin ellerini kelepçelesin..cenazeler kaldırıyorum ellerimle.. bazen sarfedilen cümleler karşıma geçip hesap soruyorlar.. ziyan ettin bizi diye hayıflanıyorlar ya neyse.. ben toprağı kazıyorum.. avuç avuç kum.. avuç avuç kan..
bu, gözlerime çektiğim kaçıncı mil? ve artık hiçbiri önemli değil..
yazan kişi bedbug saat
23:09
Lakırtı: 4
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
