Kesmeşeker
"Herşey bu kadar ucuzken,
Herşey bu kadar kararmışken,
Sattım herşeyi, sattım tüm beynimi,
Öyle bunaldım ki yalnızlıktan
Tut beni düşmeden,
Tut, tut beni "
Kadıköy'ü özledim.. Kadife'ye sarmalanmayı.. adım adım.. yürüdüğüm sokaklarıma dönüyorum.. benim olmayanı sahibine iade ettim.. emanet yok.. hıyanet yok.. "Artık özgürüm. O kadar yalnızım ki!" demişti biri bi zaman.. kybele diye uzun bir zarfa sığan dergilerimiz vardı bizim mesela.. yatak tepelerinde oynadığımız blöfler.. sonra adını sayıkladığımız ünlüler.. misal Cenk Taner? Kaybetmek için yaşadığımız ve biz olmaya kendimizi adadığımız zamanlar.. pek tabii anlamını bilmeden.. cahilliğin dayanılmaz hafifliği.. öğrendikçe salgılanan adrenalin.. merdivende geçen zamanlarımız yani.. çok özledim be.. "ve dönmek gerek gerçekten özleyince" bize böyle öğrettiler, 'boğazın üstünde yürürken'.. yani ben size dönüyorum yüzümü..
aralıklarla tekrarlanmadığında unutuluyormuş hayat.. olmadı.. baştan öğrenmem gerektiğini öğrendim?
olmadı baştan?
yazan kişi bedbug saat
01:10
Lakırtı: 1
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
