yalnız gezerin küsleri
üşüdüm.. sanki burası uzakmış.. olamamışım gibi.. vücut bulamamışım da dışarıdan seyrediyormuşum içimde gezinen, durmak bilmeyen, kemirgenleri.. hem geç oldu şimdi.. başlamak için biraz daha geç oldu.. hem de sayısı unutulan adımlarımın beni götürdüğü yer yine o kilise olumuştu, adını unuttuğum insanlar geçiverdi patikadan.. ve yollar bana çıkar.. yollar içimden geçer.. parça parça devam ettiğim her başlangıç .. başlangıcın sonu olmaz.. tekrara gebe bitişten çok.. kendimi unutmaya zorladığım her an ve herşey "bir daha"laşıyor, sonra güne aşık, geceye aşık kalakalıyor olduğu yerde.. yalnızca bir süre..yabani gurur, hakim.. gurur, aşılmaz bi yalancı sevinç.. kocaman ego.. sözünü sakınmaz.. aslında patavatsız.. üstelik arsız..
ama ben yeşil yamaçlarında kıvrılıp uyuduğumda anladım orası benim.. benim evim.. asıl olunması gereken yer.. olunması sakıncalı yer.. adımı unuttun ya şimdi.. evimi yaktılar.. evimi yıktılar..
bilmediğin bi şehrin gecesi ne kadar korkunç olur? başıboş.. sonu bi türlü gelmeyen yol.. yürüyemediğimi farketmem bile zaman aldı.. sanki uzakmış.. olamamışım.. söz bulamamışım da susuyormuşum senin gibi, ait olmamışım.. bende gerçek olduğun kadar olmadın hayatında..
ama ben cupido'nun yüzüne baktım gece uyurken.. mum damladı elimden.. açtı kocaman kanatlarını.. arkasını dönüp gidişine bakamadım bile.. suçsuz merakıma yenik bekledim.. fayda'dan başka herşeyi.. gizemli cupido, hiç gelmeyecek olan, uçtu koca pencereden..
benim küçük sevgilim.. sakın yere basma.. bütün patikalarda adımım var.. ve yollar bana çıkar..
"onlar bilmez.. bakarlar yüzüme sanki yoksun gibi.. sanki yalanmışız gibi..
benim küçük sevgilim ben sana neler yaptım.. kızdım sayfalarca..
onlar bilmez.. yakarlar canımı.. sanki yoksun gibi.. sanki yalanmışız gibi.."
yazan kişi bedbug saat
01:53
Lakırtı: 0
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
