soledad
burada.. hiç bitmeyen şarkısını mırıldanır gibi yürüdü.. ayakları incecik siyah saçlı kadının.. ışıklar geçiyor, insanlar geçiyor iki yanında.. o burada değil sanki.. olduğundan farklı değil.. sadece kapalı.. taa içerlerde bi yerde.. yani o duvarları.. yüzündeki ifadesizliği.. etrafındaki sisi aşınca.. bir piano sesi duyuluyor.. topuk sesi.. oraya adım atıyor.. içine bükülüyor saçları.. baktığında sızıveriyor bedene..sarıldığında soledad.. benim güzel kadınım..
olmayanı kalbulleniyor.. kolunu atıyor onun boynuna.. gözünü gözüne dikiyor.. elleri birleşiyor sahnenin ortasında.. bir adımın sesi durmadan diğeri duyuluyor.. ışıklar, sesler geçiyor içinden.. o ince keman sesiyle varoluyor sanki.. bambaşka bir kadın.. bambaşka bir zamanda kimin kollarında unutuyor herşeyi.. ve kim çalıyor kelebekleri saçlarından.. kara geceye terkediyor ellerini..
soledad benim yalnız kadınım.. nerede kaybediyor gecesini gözlerinden çalınan yıldızları ararken..
yazan kişi bedbug saat
22:19
Lakırtı: 0
çalmadan ç'alıntılamak serbesttir ve fakat, heyhat!?
