kirpiler korktu kalbimde
canım..zuhal olcay dinliyorum yine.. bazı şeyleri söylemek zorunda olmak ne kötü.. bi yerlerde olmayan insanlar büyütmek sevgileriyle sonra kaybetmek.. sonra yağmur olup düşmek.. buharlaşmak.. tekrar yağmak.. söylemesi kolay oldu her zaman.. kelimeler bi çırpıda adam oluyor ağzımın içinde.. sonra tek istikamet sen.. sen yani artık kim bilemiyorum.. uzun zaman oldu.. belki alıştım.. ama gözyaşı bu akar.. yağmur bu düşer..
"dinle yağmuru.. dinle.. teselli bul türküsünden.."
yüzleşmek.. yüzüne değmek ama eskisi gibi.. artık olmayan sana yüzsürmek.. telaşsız.. sakin.. suratında kocaman bi gülücük varken.. rakı içerken..
utanmadım.. hiçbi zaman.. ve utanmıycam.. belki de hiç olmayan.. hiç tanışamadığım birinin avcuna sıkıştırdım kendimi.. onun hissettiği herşeyi hissediyorum.. bir de korkup sıkmasa yumruğunu.. ama gözyaşı bu akar.. hiç olmayanın izi kalmaz.. gelmeyene gel denmez.. yani ben ıssızım.. ben sessizim.. sen uykusuz..